ἐχέγγυος
ἐχέγγυος, having given or able to give security; trustworthy, secure
ἐχέγγῠος, ον,
- having given or able to give security, trustworthy, secure, δόμοι E. Med. 387; λόγος Id. Andr. 192; ποιεῖν δόσιν ἐ. Id. Ph. 759; ζημία ἐ. a penalty to be relied on (for the prevention of crime), Th. 3.46; φρουρά D.H. 2.37: Comp. -ώτερος Them. Or. 26.321d: Sup. -ώτατος, μάρτυς Ath. 9.398f; τὸ τῆς φρουρᾶς ἐ. security, Hdn. 2.13.8; ἐ. πρὸς ἀσφάλειαν, εἰς σωτηρίαν, Plu. Gen.Socr. 2.595f, Stoic.rep. 1055b: c. gen., σωφροσύνης τρόπος οὗτος ἐ. AP 10.56.11 (Pall.); ἀπορρήτων ἐ. safe to be entrusted with secrets, Plu. Publ. 4; ἀξίωμα ἐ. πρὸς ἡγεμονίαν equal to command, Id. Per. 37, cf. Hdn. 3.13.4: c. inf., sufficiently strong to . ., Plu. Aem. 8, Fac.lun. 2.923c; οὐκ ἐ. πρὸς τὸ ἀριθμεῖν not sufficient justification for counting . ., Longin. ap. Porph. Plot. 20.
- II Pass., having received a pledge, secured against danger, ἱκέτης S. OC 284.
ἐχ·έγγυος, ος, ον :
1 act. qui fournit une garantie, garant, répondant, en parl. de choses (maison, famille, Eur. Med. 388, etc.) ; ἐχ. τινος, Plut. Popl. 4 ; Anth. 10, 56 ; πρός τι, Plut. Per. 37, M. 595f ; εἴς τι, Plut. M. 1055b, qui répond de qqe ch. ; avec un inf. qui offre toute garantie pour faire qqe ch. Plut. Æmil. 8 ; δόσιν ἐχέγγυον ποιεῖν, Eur. Ph. 759 (lat. ratum facere) ratifier une promesse ; τὸ ἐχέγγυον, Hdt. 2, 13, sûreté ; p. suite, abs. digne de foi (parole, Eur. Andr. 192 ; témoin, Ath. 398f, etc.) ||
2 pass. qui reçoit une garantie : ἔχ. ἱκέτης Soph. O.C. 284, suppliant, protégé par une promesse ||
Cp. -ώτερος, Thém. 321, 465 ; sup. -ώτατος, Ath. 398f.
Étym. ἔχω, ἐγγύη.
1. garantie gevend, zekerheid biedend:
2. garantie krijgend:
ἐχέγγυος, 1) Bürgschaft leistend, zuverlässig, sicher, von Menschen, ἀπορρήτων τηλικούτων, dem man so wichtige Geheimnisse anvertrauen kann, Plut. Popl. 4 ; οὐκ ὢν c. inf., der nicht verbürgt, verheißt Etwas zu tun, einer Sache nicht gewachsen ist, Aem. 8 ; ἐχεγγυώτατος μάρτυς Ath. IX.398f ; gewöhnlicher von Sachen, worauf man trauen darf, δόμοι Eur. Med. 397, λόγος Andr. 192 ; τὴν δόσιν ἐχέγγυον ποιεῖν, bestätigen, Phoen. 759 ; τοῦ θανάτου τῇ ζημίᾳ ὡς ἐχεγγύῳ πιστεύειν, Schol. βεβαίῳ, ἰσχυρᾷ, Thuc. 3.46 ; so oft bei Sp.; πρός τι, für Etwas bürgend, Plut. Pericl. 37 u. sonst ; πίστις τῆς σωτηρίας ἐχέγγυος, die Rettung verbürgend, D.Cass.; Pallad. 5 (X.56) σωφροσύνης τρόπος οὗτος ἐχέγγυος ; Hdn. 2.13.16.
2) dem eine Bürgschaft geleistet wird, daß ihm Nichts widerfahren soll, ἱκέτης Soph. O.C. 285.
• Adv. ἐχεγγύως , Schol. Aesch. Pers. 237.
2) dem eine Bürgschaft geleistet wird, daß ihm Nichts widerfahren soll, ἱκέτης Soph. O.C. 285.
• Adv. ἐχεγγύως , Schol. Aesch. Pers. 237.
ἐχέγγυος
ἐχ-έγγυος, ον
ἐγγύη
- Ihaving given or able to give security, trust-worthy, secure, Eur.; ζημία ἐχ. a penalty to be relied on (for the prevention of crime), Thuc.: τὸ ἐχέγγυον security, Hdt.: c. inf. sufficiently strong to do, Plut.
- IIpass. having received a pledge, secured against danger, Soph.