ἐχεκτέανος
ἐχεκτέανος, with great possessions
ἐχε-κτέᾰνος, ον,
- with great possessions, Rhian. 1.7, Nonn. D. 11.37.
ἐχε·κτέανος, ος, ον [ᾰ] qui a du bien, riche, Rhian. 1 ; Nonn. D. 11, 37, etc.
Étym. ἔχω, κτέανον.
ἐχεκτέανος, Vermögen habend, Rhian. 1 ; ὕδατα, die Goldsand führen, Nonn. D. 11.37, 17.35.