ἐχεγλωττία
ἐχεγλωττία, tongue-truce, ‘linguistice’
ἐχε-γλωττία, ἡ,
- tongue-truce, ‘linguistice’, coined by Luc. Lex. 9, after ἐκεχειρία (armistice).
ἐχε·γλωττία, ας (ἡ) discrétion, silence, Luc. Lex. 9.
Étym. ἔχω, γλῶττα.
ἐχεγλωττία, ἡ, Zungenstillstand, nach ἐκεχειρία von Luc. Lexiph. 9 gebildet.