Ἐχεκράτης
Ἐχεκράτης, Echecrates
Ἐχε·κράτης, ους (ὁ) Ekhékratès, h. Hdt. 5, 92 ; Plat. Phæd. 57a, Ep. 358b ||
➳ Voc. Ἐχέκρατες, Plat. Ep. 358b ; acc. Ἐχεκράτην, DS. 16, 26.
Étym. ἔχω, κράτος.
Ἐχεκράτης son of Pythangelos of Orchomenos; cf. Plut., vita Pelop., 286b. ]Ἐχεκ[ρά]τει παιδὶ Πυθαγγέλω[ (supp. Blass.) ?fr. 333a. 5. [Ἐχε]κράτει (supp. Blass) ?fr. 333d. 12.