ἐχέκολλος
ἐχέκολλος, glutinous, sticky
ἐχέ-κολλος, ον,
- glutinous, sticky, Hp. Art. 33 (Comp.); πηλός Plu. Sollert. 2.966d; τὸ ἐχέκολλον ib. QConv. 735f; ἐχέκολλον μάλιστα ἡ πεύκη takes glue best, Thphr. HP 5.6.2. Adv. -λως Dsc. 5.153.
ἐχέ·κολλος, ος, ον, qui colle, gluant, Hpc. Art. 799 ; Th. H.P. 5, 6, 2 ; Plut. M. 966d ; τὸ ἐχέκολλον, Plut. M. 735e, glu.
Étym. ἔχω, κόλλα.
ἐχέκολλος, Leim haltend, zusammenleimend ; πηλός Plut. Sol. an. 10 ; a.Sp.; τὸ ἐχέκολλον, der Leim, Plut. frat. amor. 7.
• Adv ., Diosc.
• Adv ., Diosc.