ἑρμανεύς
ἑρμανεύς, interpreter
ἑρμᾱνεύς
- 1interpreter ἐς δὲ τὸ πὰν ἑρμανέων χατίζει (Schr.: ἑρμηνέων codd., def. Forssman, 126: sc. βέλη, my poetic arrows) O. 2.85