ἕρμα

ἕρμα, ατος, τό,

• prop, support: in pl., of the props used to keep ships upright when hauled ashore, νῆα..ἐπʼ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δʼ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν Il. 1.486, cf. 2.154: metaph., of men, ἕ. πόληος prop or stay of the city, 16.549, Od. 23.121, Epigr.Gr. 452.11 (Syria); τοῦτο..οἷον ἕ. πόλεως κείσθω as a foundation for the city, Pl. Lg. 737b; ὥσπερ ἕ. τῆς πολιτείας βέβαιον Plu. Praec. 2.814c; ἕ. ἐχέγγυον [ἑταιρίας] D.C. Fr. 40.15; ὥσπερ ἕρματος ἀεὶ δεόμενοι τῆς τροφῆς Gal. 19.208.
• • • 2 sunken rock, reef, Alc. Supp. 26.6, Hdt. 7.183, Th. 7.25, E. Hel. 854; ἄσημα ἕ. Anacr. 38; ἄφαντον ἕ. A. Ag. 1007 (lyr.), cf. Eu. 564 (lyr.); ἕ. ὕφαλα D.H. 1.52; ἕ. γῆς ἁπαλόν a soft bank of mud, App. BC 5.101.
    • 3 cairn, barrow, πρὸς ἕρμα τυμβόχωστον..τάφου S. Ant. 848 (lyr., nisi leg. ἕργμα); Ἑρμᾶν ἀφετήριον ἕρμα starting-post, AP 9.319 (Philox.); ἕρματα τῶν θεμελίων ruins of the foundations, D.S. 5.70.
    • 4 that which keeps a ship steady, ballast, Plu. Ad. princ. ind. 2.782b; of stones with which cranes and bees were supposed to steady themselves in their flight, Arist. HA 597b1, 626b25; μετὰ τῶν γεράνων ἀναχωρῶ πάλιν, ἀνθʼ ἕρματος πολλὰς καταπεπωκὼς δίκας Ar. Av. 1429: metaph., τῆς ψυχῆς ἐχούσης ἕ. Chrysipp.Stoic. 2.299; τὸ ἀπὸ τῆς φρονήσεως ἕ. Socr. ap. Stob. 3.3.61; οἷον ἕ. τὴν τῶν γερόντων ἀρχὴν θεμένη Plu. Lyc. 5; οὔτε τι ἕ. ἐν τῇ ψυχῇ ἔχει D.C. 46.3; also λαβοῦσα ἕ. Δῖον having conceived by Zeus, A. Supp. 580 (lyr.); so perh. μελαινέων ἕρμʼ ὀδυνάων freight of dark pains, Il. 4.117 (athetized by Aristarch.).
  • II (εἴρω A) in pl., ἕρματα ear-rings, 14.182, Od. 18.297; band, noose, Ael. NA 17.35; a serpentʼs coils, ib. 37.

2. ἕρμα -ατος, τό [~ εἴρω] alleen plur. oorbellen, oorhangers.

ἕρμα ¹, τό,
1) (von ἔρδω, ἐρείδω) die Stütze, bes. diejenigen, welche unter die Schiffe gestellt werden, wenn diese aufs Land gezogen sind, damit sie nicht faulen, νῆα μὲν οἵγε μέλαιναν ἐπʼ ἠπείροιο ἔρυσσαν – ὑπὸ δʼ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν Il. 1.485 ; ὑπὸ δʼ ᾕρεον ἕρματα νηῶν 2.154 ; H.h. Apoll. 507 ; übertr., ἕρμα πόληος, Stütze der Stadt, von Menschen, Il. 16.449, Od. 23.121, womit Simonds. 85 (XIII.26) zu vergleichen, der von Periander sagt σήμαινε λαοῖς ἕρμʼ ἔχων Κορίνθου. – Der Stützpunkt, Grundlage, τοῦτο οἷον ἕρμα πόλεως ἡμῖν κείσθω τὰ νῦν Plat. Legg. V.737a ; ἕρμα τῆς πολιτείας βέβαιον Plut. reip. ger. praec. 18. – In der Rennbahn der Stein, der den Punkt des Auslaufens bezeichnet, ἀφετήριον ἕρμα Philox. ep. (IX.319). – Der Pfeil heißt bei Hom. μελαινέων ἕρμʼ ὀδυνάων, der die Schmerzen begründet, auf dem die Schmerzen gleichsam ruhen, der Träger der Schmerzen, Il. 4.117, welchen Vers Aristarch verwarf. – Auch der das Schiff niederhaltende, gleichsam stützende Ballast, Ar. Av. 1492 ; πρὸς τύχην μεγάλην πολὺ πνεῦμα καὶ σάλον ἔχουσαν ἕρματος πολλοῦ καὶ κυβερνήτου μεγάλου δεόμενον Plut. ad. princ. inerud. 5. Aehnl. Arist. von den Bienen, ὅταν δʼ ἄνεμος ᾖ μέγας, φέρουσι λίθον ἐφʼ ἑαυταῖς, ἕρμα πρὸς τὸ πνεῦμα H.A. 9.40, vgl. 9.12. – Uebertr., ἕρμαδῖον λαβοῦσα, von einem Gott die Leibesfrucht empfangen habend, Aesch. Suppl. 575.
2) Klippen, Felsen, Sandbänke, auf die das Schiff auffährt, ἄφαντον Aesch. Ag. 979 ; übertr., τὸν πρὶν ὄλβον ἕρματι προσβαλὼν Δίκας Eum. 534 ; κακοὺς δʼ ἐφʼ ἕρμα στερεὸν ἐκβάλλουσι γῆς Eur. Hel. 854 ; in Prosa, Her. 7.183 ; μὴ ὥσπερ περὶ ἕρμα περιβάλῃ τὴν ναῦν Thuc. 7.25, wie Plat. ἐξαίφνης πταίσαντα ὥσπερ πρὸς ἕρματι πρὸς τῇ πόλει Rep. VIII.553b ; Sp., ἕρματα ὕφαλα Dion.Hal. 1.52. – Allgemeiner, Hügel, πρὸς ἕρμα (conj. für ἕργμα) τυμβόχωστον ἔρχομαι, zum Grabhügel, Soph. Ant. 841 ; ἕρμαγῆς ἁπαλόν, eine Stelle von weichem Grunde, App. B.C. 5.101 ; – ἕρματα τῶν θεμελίων, die Ruinen, DS. 5.70.

ἕρμα ², ατος, τό (εἴρω) nur im plur., Ohrringe, Ohrgehänge, Il. 14.182, Od. 18.297. Vgl. ὅρμος. – Uebh. Bande, Fessel, Ael. H.A. 17.25, 37. – Vgl. Buttmann Lexil. I p. 111 – 115.

ἕρμα 1,

-ατος, τό.

• • 1

    A shore or prop put under a ship drawn up on shore in order to keep her upright: ὑφʼ ἕρματα τάνυσσαν Il. 1.486. Cf. Il. 2.154.

    Fig., of persons: ἕρμα πόληος Il. 16.549: Od. 23.121 (a or the buttress or stay).

  • 2

    App. with transference of notion from upholding to causing: ἕρμʼ ὀδυνάων Il. 4.117.

ἕρμα 2,

-ατος, τό

[σερ-. See εἴρω1.]

An earring Il. 14.182: Od. 18.297.

ἕρμα (1) (εἴρω 2, root σερ): only pl., ἕρματα, pendants, ear - rings, probably strings of beads. (See cuts, the one on the left an Athenian tetradrachm, that on the right a Sicilian decadrachm.)

ἕρμα (2), ατος: prop; pl., of the supports placed under ships when drawn up on shore, Il. 1.486; met., of persons, ἕρμα πόληος, ‘prop and stay,’ ‘pillar’ of the state, Il. 16.549; of an arrow, μελαινέων ἕρμʼ ὀδυνάων, ‘bearer of black pains,’ by some referred to ἕρμα 1, Il. 4.117.

ἕρμα, ατος, τό,

• • Ia prop, support, used to keep ships upright when ashore, Il.: metaph. of men, ἕρμα πόληος prop or stay of the city, Lat. columen, Hom.; μελαινέων ἕρμʼ ὀδυνάων, of a sharp arrow, the foundation, i. e. the cause, of pangs, Il.
  • IIa sunken rock, reef, on which a vessel may strike, Hdt., Aesch., etc.
  • IIIa mound, cairn, barrow, Soph.
  • IVthat which keeps a ship steady, ballast, Plut. deriv. uncertain

ἕρμα, ατος, τό, εἴρω

• earrings, Hom.