ἑτεροούσιος

ἑτερο-ούσιος, ον,

• differing in substance, Porph. Sent. 35. Adv. -ίως ib. 37:—also in form ἑτερούσιος, ψυχὴν ἐν ἀλλοτρίῳ πράγματι καὶ ἑτερουσίῳ συνδεδεμένην ib. 32, cf. Iamb. Myst. 1.19.