ἔα
ἔα, ha! oho!
ἔᾱ, exclam. of surprise or displeasure,
- ha! oho! esp. before a question, ἔα, τί χρῆμα; A. Pr. 300, E. Or. 1573; ἔα, τίς οὗτος . .; Id. Hec. 501, cf. 733, al.; ἔα, τίς ἔσθʼ; Ar. Pl. 824; sts. extra versum, E. Hec. 1116, Med. 1005, al.; sts. doubled, ἔ. ἔα, ἄπεχε A. Pr. 688 (lyr.); ἔα [ἔα], ἰδού S. OC 1477 (lyr.).—Rare in Prose, ἔα, ἔφη, σοφισταί τινες Pl. Prt. 314d; ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί; Ev.Luc. 4.34.
ἔᾱ, Ep. and Ion. for ἦν, impf. of εἰμί. ἔᾱγα, ἐάγην [ᾰ], v. ἄγνυμι. ἔακεν· ἀλγεῖ, Hsch. ἕᾱδα, part. ἑᾱδώς, v. ἁνδάνω. ἐάλη, v. εἴλω. ἐαλόν· λυπηρόν, λυτήριον, Hsch. ἑάλωκα, ἑαλώκειν, v. ἁλίσκομαι.
exclam. de sorpresa o extrañeza ante una situación inesperada o ante la irrupción de un personaje nuevo, o antes de preguntar ¡ea!, ¡eh!
ἔα, τί χρῆμα;
¡ea!, ¿qué es esto?ἔα, τίς οὗτος;
¡ea!, ¿quién es éste?ἔα, τίς ἔσθ' ὁ προσιὼν οὑτοσί;
ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί;
ἔα, ἔφη, σοφισταί τινες
• a veces repetida
ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ
ἔα ἔα, ἰδού
•Fosilización como interj. de la 2a sg. imperat. de
ἔα [ᾱ]
1 cri de surprise, hé ! Eur. Hec. 501, etc. ; Ar. Pl. 824 ||
2 cri de douleur, hélas ! souv. redoublé en ce sens, Eschl. Pr. 688 ; Soph. O.C. 1477 ||
3 cri d’encouragement, eh bien ! allons ! Plat. Prot. 314d ||
➳ Rare en prose, v. ci-dessus, Plat. l. c. Qqf. monosyll. par synizèse, en poésie.
ἔα [ᾰ], ἔας, ἔατε, v. εἰμί fin.
ἔα [ᾱ] 2 sg. impér. prés. ou 3 sg. impf. poét. p. εἴα de ἐάω.
2. ἔᾱ imperat. praes. act. 2 sing. of imperf. act. 3 sing. van ἐάω.
3. ἔᾱ ep. imperf. 1 sing. van εἰμί.
ἔα ¹, auch verdoppelt, ἔα, ἔα, VLL ἐπίρρημα ἐκπληκτικόν, Ausruf der Ueberraschung, Bestürzung, oder des Unwillens, oh ! ach ! Tragg., bes. vor Fragen, ἔα, τί χρῆμα ; Aesch. Prom. 298 ; ἔα, ἔα μάλα, πῶς ἔχει ; Ch. 857 ; ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ Prom. 688 ; ἔα ἔα, ἰδού Soph. O.C. 1475 ; ἔα, τίς ἔσθʼ ὁ προσιών ; Ar. Plut. 824 ; vgl. Av. 1495, Th. 1105 ; Eur. Hipp. 856 u. öfter. Selten in Prosa, ἔα, σοφισταί τινες Plat. Prot. 314d. Es wird als imperat. von ἐάω betrachtet, u. VLL haben ἔα δή = ἄγε δή. Bei Dichtern per synízesin oft einsilbig.
ἔα ², ep. u. ion. = ἦν, ich war ; Il. 4.321, 5.887. Ion. Prosa auch ἔας, ἔατε.
ἔα
impf. εἰμί.
Strong 1436
expressing surprise, indignation, fear (in cl. chiefly in poët.), ah! ha!: Lk 4:34.†
ἔα : see εἰμί.
ἔᾱ : see ἐάω.
ἔα
- exclam. of surprise or displeasure, ha! oho! Lat. vah! esp. before a question, ἔα, τί χρῆμα; Aesch.; ἔα, τίς οὗτος . . ; Eur.