ἔκνοος
ἔκνοος, senseless
ἔκνοος, ον, contr. ἔκνους, ουν,
- senseless, ὑπὸ γήρως Plu. CG 19.
que ha perdido la razón, enajenado
ὑπὸ γήρως
ἔκφρων ἐγένετο καὶ ἔ. ὁ ἡνίοχος
• inconsciente, irreflexivo
ἦτορ
βροτέης ἔ. εὐπαθίης
ἔκ·νοος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui a l’esprit égaré, insensé, Plut. C. Gracch. 19.
Étym. ἐκ, νόος.
ἔκνοος, ον, zsgzn ἔκνους, unverständig, sinnlos, Plut. C.Gracch. 19.
ἔκνοος
ἔκ-νους, ουν
- senseless, Lat. amens, Plut.