ἐκνίπτω
- = ἐκνίζω, Hsch. s.v. ἐκλούηται (Pass.).
I en v. act.
1 purificar actos criminales, c. ac. de la culpa y a veces dat. instrum.
οὐκ ἄν ποτέ τις αὐτὰ (ἀνίατα) ἐκνίψειεν
τὰς ... κηλῖδας
τὰ μιάσματα
τὸν ῥύπον τῶν ἁμαρτημάτων
φόνον
φόνον φόνῳ μυσαρὸν ἐκνίψω
purificaré un crimen con otroμύσους ... ἐκνίψαι ... τὴν πόλιν
ἦλθεν ὁ ἐκνίπτων ἡμᾶς τῷ ἰδίῳ ὕδατι τῷ ζῶντι
ἐκνενιμμένους εἶναι χρὴ τοὺς εἰλικρινῶς λατρεύοντας τῷ θεῷ
2 gener. limpiar totalmente, lavar a fondo, eliminar del todo c. ac. de lo eliminado
(τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν) ὡς ἔριον λευκὸν ἐκνίψας ποιήσω
ἐκνενιμμένη
bien limpio
• medic. purgar, evacuar, liberar c. ac. de lo eliminado
τὰ ἔτι παρακείμενα ἐν τῷ στομάχῳ
τὴν πικρότητα
οὓς (χυμούς) ἐὰν ἐκνίψῃς ἑψήσεσι πλείοσι
τοῦ ... χολώδους συνεκκριθέντος τῷ ὕδατι ἐκνιφθεὶς ... ὁ στόμαχος
ἐκνίψας οὖν (τὸ σῶμα) κονίᾳ
• derrubiar en v. pas.
τόποι ἐκνεν[ι]μμένοι ἀ[ν]αβολῆ[ς] ... δεόμενοι
zonas de un dique que han sufrido derrubio y requieren el dragado de la tierra caída en el canal de irrigación
• fig. aclarar, despejar
τὴν αἴσθησιν
• limpiar de maldad
οὔποτε γὰρ σὴν ψυχὴν ἐκνίψει σῶμα διαινόμενον
II en v. med.
1 purificarse de c. ac.
οὕτω γὰρ ἐκνιψαμένη (ἡ ψυχή) τὰ καταρρυπαίνοντα
τὰς ... κηλῖδας
φόνου δὲ ἄγος
τὰ ἐκεῖ (μιάσματα)
ὅτ' ἂν ἐκνίψησθε μύσος θείοισι καθαρμοῖς
κἂν ἐκνίψηται τοῦ φόνου
σαρκὸς ἐκνενιμμένοι
2 gener. librarse de una lacra o acto vergonzoso, liberarse totalmente
οὐδέποτ' ἐκνίψει σὺ τἀκεῖ πεπραγμένα σαυτῷ
jamás te librarás de las cosas que hiciste allíτὰ μὲν (ἔθη τὰ γυναικῶν) ἐκνίψασθαι
ταύταν (κακὰν φάμαν) νῦν ἔκνιψαι
τὸ θνητόν
τὰ πάθη
• fig. desprenderse totalmente de
στεφάνους, ἐξ ὧν ὁ περιθέμενος οὐδέποτε μὴ τὸν ἰὸν ἐκνίψηται