ἔνηχος
ἔνηχος, sounding within
ἔνηχ-ος, ον,
- sounding within, of wind-instruments, opp. ἔγχορδος, Phillis ap. Ath. 14.636c: generally, sounding, noisy, ἀναπνοή Herod.Med. in Rh.Mus. 58.77; ἔ. ὕδατα Philostr. VA 6.26.
- II c. gen., acquainted, conversant with, LXX Si.prol. 9 (s.v.l.).
1 mús. de percusión, que suena por percusión
ὄργανα op. ἔγχορδος
‘de cuerda’
2 ruidoso, bronco, cavernoso
ἀναπνοή
• que causa estrépito, estruendoso subst.
τὰ ἔνηχα (sc. ὕδατα)
3 que resuena en los oídos
ἡ μεγάλη φωνὴ καὶ τοῖς ἐμοῖς ὠσὶν ἔνηχος
• audible, que suena
τῶν μερῶν αὐτοῦ (sc. τοῦ πυρός) ὄντων ὁρατῶν καὶ ἀοράτων, ἐνήχων καὶ ἀνήχων
en la teoría gnóstica del fuego supracelestial
ἔν·ηχος, ος, ον :
1 qui a un son en soi-même : ἔνηχα ὄργανα, Phillis (Ath. 636c) instruments à vent, c. à d. qui ont le son en eux, p. opp. aux instruments à cordes ||
2 sonore, Philstr. 266.
Étym. ἐν, ἦχος.
ἔνηχος, einen Ton in sich habend, bei Ath. XIV.p. 636c, im Ggstz von ἔγχορδα, Blaseinstrument ; rauschend, κύμασι Philostr. v. Apoll. 6.26.