ἕρπω

ἕρπω, impf. εἷρπον Od. 12.395 codd., E. Cyc. 423, etc., ἧρπον IG 4.951.86 (Epid.): Dor. fut. ἑρψῶ Theoc. 5.45, 18.40, Att. only in compd. ἐφέρψω, later ἑρπύσω (διεξ-) Arist. Mu. 398b33: aor. ἧρψα (ἐξ-) LXX Ps. 104(105).30; Att. εἵρπῠσα Ar. V. 272: (cf. Lat. serpo):—

• Αmove slowly, walk, ἥμενος ἤ ἕρπων Od. 17.158; ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει Il. 17.447; ἔργα ζωοῖσιν ἑρπόντεσσί θʼ ὁμοῖα Pi. O. 7.52; ἕρπον (εἷρπον codd.) ῥινοί began to move, Od. 12.395; of infants, A. Th. 17; of a lame man, S. Ph. 207 (lyr.); ἕ. ἐξ εὐνῆς Ar. V. 552; ἕρπον τοῖς ὀδοῦσι θηρίον an animal that walks on its teeth, Carm.Pop. 35.
• • • 2 simply, go, come, in Dor. dialects, where the aor. is ἔμολον, ἦνθον, etc., εἰς τὸ ἱερόν IG 4.951.86 (Epid.), cf. GDI 5040.39 (Crete), BMus.Inscr. 968A 6 (Cos), etc., cf. καθέρπω: also freq. in Trag., A. Pr. 810, etc.; ἕρπεθʼ ὡς τάχιστα S. OC 1643; Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει E. HF 1154; ἕρπειν ἐς μῦθον, πρὸς ᾠδάς, Id. Hel. 316, Cyc. 423; ἕρπε δεῦρο come hither, Id. Andr. 722: and c. acc. cogn., ἐξόδους ἕ. κενάς S. Aj. 287; κέλευθον Id. Ph. 1223; εὐθεῖαν ἕρπε τήνδε A. Fr. 195.
    • • b of things, events, etc., ἕρπει ἄντα τῶ σιδάρω τὸ καλῶς κιθαρίσδην Alcm. 35; βότρυς ἐπʼ ἦμαρ ἕρπει S. Fr. 255; ἥβη ἕρπουσα πρόσω Id. Tr. 547; of a tear stealing from the eye, Id. El. 1231; πρὸς τὸν ἔχονθʼ ὁ φθόνος ἕρπει Id. Aj. 157; τὸ ἐς αὔριον αἰεὶ τυφλὸν ἕρπει Id. Fr. 593; τοῦτο γὰρ ἀθάνατον φωνᾶεν ἕρπει this (word) goeth forth undying, Pi. I. 4(3).40; ὁ πόλεμος ἑρπέτω let it take its course, Ar. Eq. 673, Lys. 129; of coming events, εἰ δὲ δαίμων γενέθλιος ἕρποι Pi. O. 13.105, cf. N. 4.43, 7.68; of calamities, come suddenly on one, S. Ant. 585, 618 (both lyr.), Aj. 1087.

ἕρπω, impf. εἷρπον, das Andere von ἑρπύζω, erst Sp. εἷρψα,
1) langsam gehen, schleichen, kriechen, Od. 12.395 ; heimlich einherschleichen, ὡς ἤτοι Ὀδυσεὺς ἤδη ἐν πατρίδι γαίῃ ἥμενος ἢ ἕρπων 17.157 ; στίβου κατʼ ἀνάγκαν ἕρποντος, vom Philoktet, Soph. Phil. 207 ; Aesch. Eum. 39 ; ἐξ εὐνῆς, aus dem Lager hervorkriechen, sich gemächlich erheben, Ar. Vesp. 552 ; von kleinen Kindern, Heliod. 1.5 ; übertr., πρὸς τὸν ἔχονθʼ ὁ φθόνος ἕρπει, an den Reichen schleicht der Neid heran, Soph. Aj. 157 ; ἑρπέτω ὁ πόλεμος, der Krieg ziehe sich in die Länge, dauere fort, Ar. Eq. 673 ; Lys. 129.
2) übh. wandeln, gehen, πάντων ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει Il. 17.447, Od. 18.130 ; Pind., δαίμων Ol. 13.101, χρόνος N. 7.68 ; Theocr. u. Tragg., τούτου παρʼ ὄχθας ἕρπε Aesch. Prom. 812, Soph. ἥντινʼ αὖ κέλευθον ἕρπεις ; welchen Weg gehst du ? Phil. 1207 ; ἕρπεθʼ ὡς τάχιστα O.C. 1639 ; Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει, da kommt Theseus, Eur. Herc.Fur. 1154 ; auch in späterer Prosa. Oft übertr., εἰδότι οὐδὲν ἕρπει ἄτα Soph. Ant. 614 ; ἄτας οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον, das Unglück kommt über das Geschlecht, 582 ; εἰς ποῖον ἕρπεις μῦθον ; d.i. was willst du sagen ? Eur. Hel. 316 ; καὶ δὴ πρὸς ᾠδὰς εἷρπε, er wandte sich zum Gesange, fing an zu singen, Cycl. 423 ; ἕρπει συμφορὰ πρὸς τἀγαθά, das Unglück wandelt sich in Glück, Rhes. 518 ; absolut, ἕρπει παραλλὰξ ταῦτα, wie wir sagen : so geht es wechselnd, Soph. Aj. 1066 ; Tr. 547 ὁρῶ ἥβην τὴν μὲν ἕρπουσαν πρόσω, τὴν δὲ φθίνουσαν, vorwärts gehen, zunehmen. – Außer praes. u. imperf. nur fut. in ἐφέρπω, u. dor. ἑρψῶ, ἑρψοῦμες, Theocr. 5.45, 18.40 ; aor. εἷρψε, Chrysost. S. auch ἑρπύζω, u. vgl. Lobeck Paralipp. p. 35.

ἕρπω

[σερπ-. Cf. L. serpo.]

To exercise the power of movement proper to a living being, to move: ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει Il. 17.447: = Od. 18.131. Cf. Od. 12.395, Od. 17.158.

ἕρπω (ἕρπει; ἕρποι; ἕρπων, -όντων, -όντεσσιν: impf. ἕρπε.)

• • a move ἔργα δὲ ζωοῖσιν ἑρπόντεσσί θʼ ὁμοῖα κέλευθοι φέρον O. 7.52 πρὶν μὲν ἕρπε σχοινοτένειά τʼ ἀοιδὰ διθυράμβων καὶ τὸ σὰν κίβδηλον ἀνθρώποισιν ἀπὸ στομάτων issued as counterfeit Δ. 2. 1. εἰ δὲ δαίμων γενέθλιος ἕρποι comes O. 13.105
  • b advance, continue in temporal sense. “θνατῶν φρένες τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν” P. 4.140 (ἀρετὰν) εὖ οἶδʼ ὅτι χρόνος ἕρπων πεπρωμέναν τελέσει N. 4.43 τοῦτο γὰρ ἀθάνατον φωνᾶεν ἕρπει, εἴ τις εὖ εἴπῃ τι (ἕρποι v. l.) I. 4.40 μή μοι μέγας ἕρπων κάμοι ἐξοπίσω χρόνος ἔμπεδος Pae. 2.26
  • c in tmesis. ποτὶ χρόνος ἕρποι (v. ποτιέρπω) N. 7.68

ἕρπω (cf. serpo), ipf. εἷρπον, ἕρπε: creep, crawl; ῥῑνοί, a prodigy, Od. 12.395; specific for generic, ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει, ‘breathes and crawls,’ i. e. lives and moves, Il. 17.448, Od. 18.131; ἥμενος ἢ ἕρπων, an alliterative saying, ‘sitting or stirring,’ intended to suit any possible attitude or condition, Od. 17.158.

ἕρπω Attic aor1 εἵρπυσα, inf. ἑρπύσαι supplied by ἑρπύζω

• • Ito creep, crawl, Lat. serpo, repo, and generally to move slowly, walk, Hom., Trag.:—also simply, to go or come, Trag.
  • IIvariously, of a tear, to steal from the eye, Soph.; of reports, to creep on, spread, like Lat. serpit rumor, Soph.; ὁ πόλεμος ἑρπέτω let it take its course, Ar.; of calamities, Soph.