ἠερόφωνος
ἠερόφωνος, sounding through air, loud-voiced
ἠερό-φωνος, ον,
- sounding through air, loud-voiced, κήρυκες Il. 18.505 (s.v.l., ἱεροφώνων cj. Ahrens); γέρανοι Opp. H. 1.621.
ἠερό·φωνος, v. *ἀερόφωνος.
ἠερόφωνος, die Luft durchtönend, laut rufend ; κήρυκες, Il. 18.505 ; γέρανοι, Opp. Hal. 1.620, Schol. ἐν τῷ ἀέρι φωνοῦσαι.
ἠερόφωνος
[perh. fr. ἀείρω + φωνή. Cf. ἠερέθομαι, μετ-ήορος. Lifting up the voice.]
Thus, loud-voiced.
Epithet of heralds Il. 18.505.
ἠερόφωνος : loud - voiced; (if from ἀείρω) ‘raising the voice,’ (if from ἀήρ) ‘sending the voice abroad.’
ἠερόφωνος
ἠερό-φωνος, ον
- sounding through air, loud-voiced, Il.