ἡμετέρειος
ἡμετέρειος, ον,
- = ἡμεδαπός, Anacr. 71, Anaxandr. 9.
ἡμετέρειος, ος, ον, notre, le nôtre, Anacr. 71 ; Anaxandr. (Ath. 570e).
Étym. ἡμέτερος.
ἡμετέρειος, der unsrige ; Anacr. in EM. 429 ; Anaxandrid. bei Ath. XIII.570e, ex conj.