ἦρα

ἦρᾰ (A),

• 1 sg. aor. 1 of αἴρω:—but ἤραʼ, i.e. ἤραο, Ep. for ἤρω, 2 sg. aor. 1 Med. of αἴρω, Od. 24.33.
• • II contr. fr. ἦ ἄρα in dialects other than Att., as Sapph. 102, Alc. 94, Alcm. 61, Pi. P. 9.37, B. 5.165, Sophr. 1 D., Hp. Prorrh. 1.117, 120, 121 (ἆρα ibid.), Herod. 4.21, 5.14, Call. Fr. 1.51 P., cf. A.D. Conj. 223.25.

ἦρα (B), acc. sg.,

• = χάριν, service, gratification, θυμῷ ἦ. φέροντες Il. 14.132; μητρὶ φίλῃ ἐπὶ ἦ. φέρων 1.572, cf. 578; ἐπʼ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἦ. φέροντες Od. 3.164; λαοί . . ἐφʼ ἡμῖν ἦ. φέρουσιν 16.375; ἐπʼ Ἴρῳ ἦ. φέρων 18.56; ἦ. κομίζειν Orph. L. 761.
• • II later c. gen., = χάριν, for the sake of, on account of, for, ἦ. πάλας B. 10.21; ἦ. φιλοξενίης Call. Fr. 41, cf. Dosiad. Ara 18; τίνος ἦ.; wherefore? APl. 16.299. (Hdn.Gr. 1.398 rightly makes it acc. of a Subst. ἤρ; Aristarch. took ἐπίηρα as one word, Sch. Il. 1.572, Apollon. Lex., but there is no ἐπί in Il. 14.132, and ἐπίηρα (q.v.) in later poets proves nothing for Hom.: —prob. (ϝ)ῆρα, perh.cogn. with ONorse váé ‘snug’, ‘comfortable’, OHG. alawâri ‘friendly’ (Germ. albern ), Goth. unwērjan ( = ἀγανακτεῖν), Gr. ἐρίηρος, βρίηρον.)

2. ἦρα crasis voor ἦ ἄρα, zie ἆρα.

ἦρα ², bei Hom. ἦρα φέρειν τινί u. ἐπί τινι, Il. 14.132, Od. 3.164, 16.375, 18.56, Einem etwas Angenehmes, Willkommnes, Erwünschtes darbringen, Einem zu Gefallen handeln, ihm einen Dienst erzeigen, beistehen, also wohl mit ἀρέσκω, ἄρμενος, ἐπιήρανος zusammenhangend und vom Stamm ἄρω abzuleiten. Vgl. ἐπίηρα u. s. Buttmann Lexil. 1 S. 38 Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 111. Einzeln auch bei sp.D., Ap.Rh. 4.81 Qu.Sm. 9.29 ; καί μοι – ἦρα κομίζεις Orph. Lith. 755. Da es dem Sinne nach dem gew. χαρίζεσθαι, χάριν φέρειν entspricht, brauchten Sp. auch ἦρα wie χάριν c. gen., wegen, τῖον δέ ἑπάντες ὁδῖται ἦρα φιλοξενίης, zum Entgelt für, wegen seiner Gastfreundlichkeit, Callim. frg. 41 ; τίνος ἦρα ; Ep.adesp. 488 (Plan. 299); ἦρʼ ἀρδίων Dosiad. ara (XV.26).

ἦρα (= ἆρα, cf. ἦ b. α.: ἄρα codd.: ἆρα Mosch, Boeckh: ἦρα Schr.) equivalent in sense to ἄρα, occupying second position.

• • a marking summarization of previous thought. ὣς ἦρα θεὸς σάφα εἴπαις Ξάνθον ἤπειγεν O. 8.46 ὣς ἦρα εἰπὼν I. 6.55 ἔδοξʼ ἦρα καὶ ἀθανάτοις ἐσλόν γε φῶτα καὶ φθίμενον ὕμνοις θεᾶν διδόμεν I. 8.59
  • b introducing expansion of previous thought: viz. συνέπαξε λόγον, ὡς ἦρα νυμφείας ἐπείρα κεῖνος ἐν λέκτροις Ἀκάστου εὐνᾶς N. 5.30
  • c δʼ ἦρα, marking realization of previous thought. (An oracle had prophesied that Jason would come.) ὁ δʼ ἦρα χρόνῳ ἵκετʼ P. 4.78

ἦρα (ϝῆρα): only with φέρειν, favor, gratify, humor, θῡμῷ, ‘the impulse,’ Il. 14.132; also w. ἐπί, μητρὶ φίλῃ ἐπὶ ϝῆρα φέρων, Il. 1.572, 578.

ἦρα

• • Iacceptable gifts, kindnesses, ἦρα φέρειν Hom.
  • II= χάριν, c. gen., on account of, Anth.