ἤπιος

ἤπῐος, α, ον, also ος, ον Hes. Th. 407, E. Tr. 53, etc.

• • • 1 of persons, gentle, kind, πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί Il. 24.770, cf. Od. 2.47, 234; of a monarch, ἀγανὸς καὶ ἤ. ib. 230, 5.8. cf. 14.139; ἡνίοχος Il. 23.281: c. dat. pers., ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι 8.40, cf. Od. 10.337, etc.; ἤ. ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι Hes. Th. 407; ἠπιώτερος τοῦ πατρός Hdt. 5.92.ζʹ; of the gods, σωτῆρας . . ἠπίους θʼ ἡμῖν μολεῖν S. Ph. 738; θεὸς ἀνθρώποισιν -ώτατος E. Ba. 861; cf. Ar. V. 879 (lyr.); ἐχίδνης οὐδὲν -ωτέρα E. Alc. 310; οὐδέ πω ἤπιος appeased, Id. Med. 133: later in Prose, 1 Ep.Thess. 2.7, 2 Ep.Ti. 2.24.
    • 2 of feelings, words, etc., εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη had kindly feeling towards me, Il. 16.73; ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδε Od. 13.405, cf. 15.557; ἤ. δήνεα οἶδε Il. 4.361; μῦθος ἤ. Od. 20.327; ὀργαί, φρένες, E. Tr. 53, Fr. 362.6; πρὸς τὸ -ώτερον καταστῆσαί τινα Th. 2.59.
    • 3 of heat and cold, mild, less intense, τὸ πνῖγος -ώτερον γέγονεν Pl. Phdr. 279b, cf. Ti. 85a (Comp.); ἠπιώτεραι αἱ θέρμαι, of a fever, Hp. Epid. 7.1; τὰ τοῦ πυρετοῦ ἤπια ib. 5.73; αἰθέριον πῦρ ἤ. ὄν Parm. 8.57; of river-currents, -ώτερα ῥεύματα Meno Iatr. 16.26.
  • II Act., soothing, assuaging, φάρμακα Il. 4.218, 11.515; opp. ἰσχυρά, Hdt. 3.130, cf. 7.142 (Comp.); ἀκέσματα A. Pr. 482; φύλλα S. Ph. 698 (lyr.); ποτήματα soft drinks, opp. φαρμακώδη καὶ δριμέα, Sor. 2.44: Sup., Phld. Ir. p.44 W.
  • • 2 ἤπιον ἦμαρ c. inf., a day favourable for beginning a thing, Hes. Op. 787.
  • III Adv. -ίως Hdt. 7.105, 143, S. El. 1439 (lyr.); ἠ. ἀμείψασθαι Hdt. 8.60; χρήσετʼ αὐτή σοι τότʼ ἠ. Men. Epit. 495: Comp. -ωτέρως, ἔχειν πρός τινα D. 56.44; -ώτερον καὶ κηδεμονικώτερον Phld. Piet. 65: Sup. -ωτάτως Hsch.

ἤπιος, bei Hes. Th. 407 u. bei den Attikern gew. 2 Endgn (verwandt mit ἔπος, εἰπεῖν, ὁ ἐν λόγῳ πάντα ποιῶν, durch freundliches Zureden begütigend u. durch magisches Besprechen Schmerzen lindernd),
1) mild, gütig ; von einem Herrscher, neben πρόφρων u. ἀγανός, Od. 2.230 ; πατὴρ ἃς ἤπιος ἦεν 2.47 ; ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι Il. 8.40 ; εἴ μοι Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη 16.72, wenn er mir wohlgesinnt wäre, vgl. Od. 13.405, 15.39 ; ἤπια δήνεα οἶδε Il. 4.361 ; von den Göttern gegenüber den Menschen, gnädig, θεὸς ἀνθρώποισιν ἠπιώτατος, Dionysus, Eur. Bacch. 861, vgl. Anth. (IX.524, 525); σωτῆρας αὐτοὺς ἠπίους θʼ ἡμῖν μολεῖν Soph. Phil. 728 ; τοῖς ἀνθρώποις, gegen die Menschen, Ar. Vesp. 879. – Vom Charakter, sanft, ἤπιοι ὀργαί Eur. Tr. 53 ; τὸ ὀργιζόμενον τῆς γνώμης πρὸς τὸ ἠπιώτερον καὶ ἀδεέστερον καταστῆσαι, mildern, besänftigen, Thuc. 2.59 ; Sp.; – μῦθος, Od. 20.327 ; φωνή, Tim. Ecl. Ath. VIII.342a ; τὸ πνῖγος ἠπιώτερον γέγονεν, ließ nach, wurde milder, Plat. Phaedr. 279b, wie φλέγμα Tim. 85a u. sonst von Krankheiten. –
• Adv. ἠπίως , sanft, ἐννέπειν Soph. El. 1431 ; ἠπιωτέρως ἔχειν πρός τινα, milder sein gegen Einen, Dem. 56.44 ; vgl. Plut. Timol. 7, wo der Ggstz ist ἡ ὀργὴ παρώξυνεν.
2) φάρμακα, schmerzstillende Heilmittel, Il. 4.218, 11.515, 830 ; κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων Aesch. Prom. 480 ; ἤπια φύλλα Soph. Phil. 691 ; so auch Her. 3.130, 7.142. – Aber ἤπιον ἦμαρ = günstig, förderlich Etwas zu tun, Hes. O. 789, dem ἄρμενος entsprechend. – Auch Beiwort des Asklepios, Lycophr. 1054.

ἤπιος

-η, -ον.

• • 1

    Well or kindly disposed, kindly, gentle, mild, not harsh or rigorous: ἤπια δήνεα οἶδεν (is well disposed towards me) Il. 4.361 (see εἴδω III.12), ἐθέλω τοι ἠ. εἶναι Il. 8.40 = Il. 22.184. Cf. Il. 24.770, 775: Od. 2.47, 230 = Od. 5.8, Od. 2.234 = Od. 5.12, Od. 10.337, Od. 11.441, Od. 13.314, Od. 14.139, Od. 15.152, 490.

    Absol. in neut. pl.: εἴ μοι ἤπια εἰδείη (were well disposed towards me) Il. 16.73: ὁμῶς τοι ἤπια οἶδεν (is at one with you in loyalty of heart) Od. 13.405 = Od. 15.39, ἀνάκτεσιν ἤπια εἰδώς (loyal to them) Od. 15.557. See in reference to these εἴδω III.12.

  • 2

    Giving kindly tendance, solicitous for the well-being of what is committed to one Il. 23.281.

  • 3

    Of speech, tending to effect reconcilement or bring peace Od. 20.327.

  • 4

    Of medicinal applications, soothing, allaying pain Il. 4.218, Il. 11.515, 830.

ἤπιος : mild; of persons, remedies, Il. 4.218, counsels, Il. 4.361.

ἤπιος

• • • 1of persons, gentle, mild, kind, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν Hom.:—c. dat. pers., Hom., Trag.
    • 2of sentiments, ἤπια εἰδέναι to have kindly feelings, Hom.; πρὸς τὸ ἠπιώτερον καταστῆσαί τινα to bring him to a milder mood, Thuc.
  • IIact. soothing, assuaging, of medicines, Il., etc.
  • • 2ἤπιον ἦμαρ, c. inf., a day favourable for beginning a thing, Hes.
  • IIIadv. ἠπίως, Hdt., Soph.