ἰθαρός
ἰθαρός, cheerful, glad
ἰθᾰρός [ῐ], ά, όν,
- cheerful, glad, in Comp. -ώτερος Alc. Supp. 4.18.
- II pure, κρᾶναι Simm. 25.6; cf. ἰθαραῖς· ταχείαις, κούφαις, ἱλαραῖς, καλαῖς, καθαραῖς, Hsch.
ἰθαρός, ά, όν [ῑᾰ] pur, limpide ou léger, rapide, Anth. 15, 22.
Étym. ἰθύς.
ἰθαρός, wird von Hesych. sowohl »schnell«, »leicht«, als auch »rein«, »heiter« erkl.; νάματα Simmi. (XV.22). Vgl. ἰθαίνω.