ἰξευτικός
ἰξευτικός, of an ἰξευτής
ἰξ-ευτικός, ή, όν,
- of an ἰξευτής, Artem. 2.19; τὰ Ἰ., title of lost poem by Opp.: ἡ -κή (sc. τέχνη) Poll. 7.139.
ἰξευτικός, ή, όν, qui sert à prendre avec de la glu, Artém. 2, 19 ; subst. τὰ Ἰξευτικά, Chasse à la glu, titre d’un poème d’Oppien.
Étym. ἰξεύω.
ἰξευτικός, zum Vogelfange mit Leimruten gehörig ; κάλαμοι, Leimruten, Artemid. 2.19 ; ἡ ἰξευτική, die Kunst des Vogelfangs, Poll. 7.139 ; τὰ ἰξ., Buch des Oppian. darüber.