ἰξεύτρια
ἰξ-εύτρια, ἡ, fem. of ἰξευτήρ, epith. of Τύχη, Plu. Fort.Rom. 2.322f:—written ἰξευτηρία, ib. Aet.Gr. 281e (s.v.l.).
ἰξεύτρια, ας, adj. f. c. ἰξευτηρία, Plut. M. 321b.
Étym. fém. d’ἰξευτήρ.
ἰξεύτρια, ἡ (fem. zu ἰξευτήρ), Τύχη, = ἰξευτηρία, Plut. fort. Rom. 10.