θερινός
θερινός, of summer, in summer
θερῐνός, ή, όν,
- = θέρειος, Pi. P. 3.50: the usu. form in Prose, ἀνατολή Hp. Aër. 4, cf. Aph. 2.25, Plb. 3.37.4; θ. δύσεις, ἀνατολαί, Cleom. 1.9; θ. ζῴδια ib. 6; μεσημβρία X. Cyn. 6.26; ἥλιος Pl. Lg. 915d; θ. τροπαί or τροπή, the summer solstice, ib. 767c, Arist. Mete. 364b2; τροπέων τῶν θερινέων Hdt. 2.19; θ. κύκλος, Tropic of Cancer, Ph. 1.27; θ. τροπικός (sc. κύκλος) Euc. Phaen. p.34 M., Cleom. 1.7, Gem. 5.39, al.; θερινὸν ὑπηχεῖν to echo summer-like, Pl. Phdr. 230c; θερινά the summer-haunts of the sun, Id. Lg. 683c; ὄμβροι θ. Arist. HA 601b24; θ. ἄνεσις καὶ ἀπόλαυσις D.S. 4.84; θ. ὥρα Oenopid.ib. 1.41; for summer use, ἱμάτιον PCair.Zen. 148 (iii B.C.); νομαί, opp. χειμεριναί, PLond. 3.842.12 (ii A.D.).
θερινός, ή, όν, d’été, Xén. Cyn. 6, 26 ; Plat. Leg. 915d ; θ. τροπαί, Plat. Leg. 767c, le solstice d’été ; ὁ θ. τροπικός (s. e. κύκλος) Gém. El. astr. 5, 39 ; Phil. 1, 493 ; Plut. M. 888a ; DL. 7, 155, le tropique du cancer ; αἱ θεριναὶ ἀνατολαί, Pol. 3, 37, 4 ; Cléom. 38, 11, la place où le soleil se lève en été ; αἱ θεριναὶ δύσεις, Cléom. 38, 10, la place où le soleil se couche en été ; τὰ θερινά, Plat. Leg. 683c, la saison d’été.
Étym. θέρος.
θερινός, = θέρειος ; πῦρ Pind. P. 3.50 ; ῥόδον Anacr. 53.2 ; der gewöhnliche Ausdruck der Prosa, ὥρα Plat. Epin. 987a, ἐν ᾧ τρέπεται θερινὸς ἥλιος εἰς τὰ χειμερινά Legg. XI.915d, θερινόν τε καὶ λιγυρὸν ὑπηχεῖ τῷ τῶν τεττίγων χορῷ Phaedr. 230c, μεσημβρία Xen. Cyn. 6.26 ; Folgde : ἀνατολή, δυσμή, wo die Sonne im Sommer auf- und untergeht, Arist. Meteor. 2.6 ; Pol. 3.37.4.
θερῐνός
- 1of summer θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι P. 3.50
θερινός
θερῐνός, ή, όν
= θέρειος, Pind., Xen., etc.