ἰσοστάσιος
ἰσοστάσιος, in equipoise with, equivalent to
ἰσο-στάσιος [ᾰ], ον,
- equal in weight, χρυσός, χρυσίον, Str. 4.4.5, Plu. CG 17; equivalent or adequate, τινι Hp. Ep. 16, Luc. DMort. 20[10].5, D.C. 44.40, Max.Tyr. 6.6; τίς σοι ἰ. νεκρός; Polem. Call. 46, cf. 31; ἆρα οὖν ἰ. τῷ Κρόνῳ ὁ Ζεύς; Dam. Pr. 91: ἰσοστάσιον, τό, prob. name of a ἑταίρα, title of a play by Alexis.
- 2 equally poised, in equilibrium, metaph., Dam. Pr. 122. Adv. -ίως Poll. 8.11: neut. pl. as Adv., βαίνειν Ph. 1.462.
ἰσο·στάσιος, ος, ον [ῐ̄ᾰ]
1 d’un poids égal à, dat. Plut. C. Gracch. 17 ; Luc. D. mort. 10, 5 ||
2 p. ext. équivalent, égal, semblable à, dat. Hpc. 1278, 23 ; DC. 44, 40.
Étym. ἴ. στατός.
ἰσοστάσιος, gleich wiegend, gleich schwer, übh. gleich, Polem. 2.31.46 ; τινί, Luc. D.Mort. 10.5 ; Plut. C.Gracch. 17 u. a.Sp.
ἰσοστάσιος
ἰσο-στάσιος, ον
ἵστημι
- in equipoise with, equivalent to, τινι Plut., Luc.