ἰσορροπέω
ἰσορροπέω, to be equally balanced, in equipoise
ἰσορροπ-έω,
- to be equally balanced, in equipoise, Pl. Ti. 52e, Lg. 733c, 794e; τινι with . . , Plb. 1.11.1.
ἰσορροπέω-ῶ [ῐ̄] être en équilibre, Plat. Leg. 733d, 794e; Pol. 1, 11, 1, etc.
Étym. ἰσόρροπος.
ἰσορροπέω, gleichwiegen, sich das Gleichgewicht halten ; absolut, Plat. Tim. 25c, Legg. VII.794e ; ἵνα ἰσορροποῦν καὶ ζυγοστατούμενον διαμένῃ τὸ πολίτευμα Pol. 6.10.7, vgl. 1.11.1.