ἰσχυρικός
ἰσχυρικός, stubborn
ἰσχῡρ-ικός, ή, όν,
- stubborn, Pl. Tht. 169b (Comp.), prob.l. in Alex. 194, cf. Phot.
ἰσχυρικός, ή, όν [ῡ] (seul. cp. -ώτερος) c. ἰσχυρός, Plat. Theæt. 169b.
ἰσχυρικός, [ῡ], von der Art eines ἰσχυρός, stark ; ἰσχυρικώτερος, nach den besseren mss. für ἰσχυρότερος, Plat. Theaet. 169b ; vgl. B.A. 100.15.