ἱεροπρεπής

ἱερο-πρεπής, ές,

• beseeming a sacred place, person or matter, ὄνομα Pl. Thg. 122e; τέχνη, of cookery, Men. 130; κνῖσα Luc. Sacr. 13; of persons, -έστατος τῶν προγεγενημένων X. Smp. 8.40, cf. D.C. 56.46, LXX 4 Ma. 9.25, Ep.Tit. 2.3. Adv. -πῶς Michel 163.21 (Delos, ii B.C.), Inscr.Prien. 109.216 (ii B.C.), Str. 12.5.3, Beros. ap. J. Ap. 1.19.

ἱεροπρεπής, ές, dem Heiligen geziemend, anständig, ehrwürdig ; καὶ νῦν ἐν τῇ ἑορτῇ δοκεῖς ἱεροπρεπέστατος εἶναι τῶν προγεγενημένων Xen. Symp. 8.40, du scheinst den meisten priesterlichen Anstand zu haben ; ὄνομα Plat. Theag. 122d ; ἡ κνίσσα θεσπέσιος καὶ ἱεροπρεπής Luc. sacrific. 13.
• Adv ., Sp., wie Heraclid. alleg.Hom. 2.

ἱεροπρεπής ἱερο-πρεπής, ές πρέπω

• beseeming a sacred place, person or matter, holy, reverend, Plat., Luc.; ἱεροπρεπέστατος Xen.