ἱερόσυλος
ἱερόσυλος, a temple-robber, sacrilegious person
ἱερόσῡλ-ος, ὁ, (proparox.)
- temple-robber, or generally, sacrilegious person, Ar. Pl. 30, Lys. 30.21, Pl. R. 344b, Men. Epit. 560, etc.: fem., ib. 504: ἱερόσυλε γραῦ ib. 524: neut. as Adj., ἱ. θηρία Id. Pk. 176.
- II of things, got by sacrilege, παροψίδες Eub. 7.4.
ἱερό·συλος, ου (ὁ, ἡ) [ῡ] qui pille un temple, voleur sacrilège, Ar. Pl. 30 ; Plat. Rsp. 334b, etc.
Étym. ἱ. συλέω.
ἱερόσυλος, [ῡ], ὁ, Tempelräuber ; Ar. Plut. 30 ; Lys. 30.21 ; Dem. 24.119 ff.; Xen. u. A. Bei Plat. Rep. I.344b neben ἀνδραποδισταί u. τοιχώρυχοι.
Strong 2417
**
robbing temples: Ac 19:37.†
ἱερόσυλος
ἱερό-σῡλος, ὁ,
συλάω
- a temple-robber, sacrilegious person, Lat. sacrilegus, Ar., Plat.