ἱππάζω [ἵππος] meestal med., de paarden (van de strijdwagen)mennen; post-Hom. paardrijden: αἱ γυναῖκες ἱππάζονταί τε καὶ τοξεύουσι de vrouwen rijden paard en schieten met pijl en boog Hp. Aër. 17; pass.: ἵππους εὖ καὶ κακῶς ἱππαζομένους paarden die goed of slecht worden bereden Plat. Ion 540d.