ἱππακοντιστής
ἱππακοντιστής, mounted javelineer
ἱππ-ᾰκοντιστής, οῦ, ὁ,
- mounted javelineer, Ael. Tact. 2.13, Arr. An. 4.4.7, Poll. 1.131.
ἱππ·ακοντιστής, οῦ (ὁ) [ᾰ] cavalier armé de javelot ou d’une lance, Arr. Tact. 149, 189.
Étym. ἵππος, ἀ.
ἱππακοντιστής, ὁ, Lanzenritter, Poll. 1.131, Arr. tact.