ἱπποσύνη

ἱπποσύνη, ἡ, (ἵππος)

• the art of driving the war-chariot: generally, driving, horsemanship, ἱπποσύνῃ . . πεποιθώς Il. 4.303, cf. 11.503; ἔξοχοι ἱπποσύνᾳ Simon. 108 ( = IG 1(2).946): in pl., λελασμένος ἱπποσυνάων Il. 16.776, Od. 24.40; ἱπποσύνας ἐδίδαξαν Il. 23.307.
• • II = ἵππος II, horse, cavalry, Orac. ap. Hdt. 7.141.

ἱπποσύνη, ἡ, die Kunst des Rosse- od. Wagenlenkens u. des vom Wagen herab Kämpfens ; ἱπποσύνῃ καὶ ἠνορέηφι πεποιθώς Il. 4.303 ; ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο 23.289 ; ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας 307 ; Od. 24.40 ; sp.D., wie Nonn. D. 37.310. – Im Orakel bei Her. 7.141, ἱπποσύνην τε καὶ πεζὸν ἐόντα στρατόν, ist damit die Reiterei bezeichnet. – S. ἱππόσυνος.

ἱπποσύνη

-ης, ἡ

[ἵππος.]

Horsemanship, skill in driving or using the chariot: ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο Il. 23.289. Cf. Il. 4.303, Il. 11.503, Il. 16.809.

In pl. in sim. sense Il. 16.776, Il. 23.307: Od. 24.40.

ἱπποσύνη : horsemanship, i. e. chariot-fighting. (Il. and Od. 24.40.)

ἱπποσύνη, ἡ, ἵππος

• • Ithe art of chariot-driving, horsemanship, Hom.
  • II= ἵππος II, horse, cavalry, Orac. ap. Hdt.