ἱπποτυφία
ἱπποτυφία, horse-pride
ἱπποτῡφία, ἡ, (τῦφος)
- horse-pride, i.e. excessive pride or conceit, Luc. Hist.Conscr. 45, Pl. ap. D.L. 3.39.
ἱππο·τυφία, ας (ἡ) [ῡ] faste ou orgueil excessif, Plat. (DL. 3, 39); Luc. H. conscr. 45.
Étym. ἵ. τῦφος.
ἱπποτυφία, [ῡ], ἡ, Pferde-, d.i. unbändiger Stolz ; Luc. hist.conscr. 45 ; DL. 3.39.
ἱπποτυφία
ἱππο-τῡφία, ἡ,
τῦφος
- horse-pride, i. e. excessive pride, Luc.