ἱπποφορβός
ἱπποφορβός, a horse-keeper
ἱπποφορβ-ός, όν, (φέρβω)
- horse-keeper, Pl. Plt. 261d, Arist. HA 577a15, Jul. Or. 7.227c: as Adj., ἱ. γῆ D.H. 1.37.
- 2 αὐλὸς ἱ. a flute used by ἱπποφορβοί, made of laurel bark, Poll. 4.74.
ἱππο·φορβός, ός, όν :
1 qui procure du fourrage aux chevaux, propre à nourrir des chevaux, DH. 1, 37 ||
2 subst. ὁ ἱππ. celui qui élève un cheval, des chevaux, Plat. Pol. 261d; Arstt. H.A. 6, 22, 18 ; DH. 1, 37.
Étym. ἵ. φέρβω.
ἱπποφορβός, ὁ, der Pferde füttert, zieht, hält ; Plat. Polit. 261d ; Arist. H.A. 6.22 ; γῆ, Land zum Pferdehalten geeignet, Dion.Hal. 1.37 ; αὐλός, der Pferdehirten, Poll. 4.74.
ἱπποφορβός
ἱππο-φορβός, όν
φέρβω
- a horse-keeper, Plat.