ἴδρις
ἴδρις, experienced, knowing, skilful
ἴδρ-ις, gen. ἴδριος, Att. ἴδρεως, ὁ, ἡ, neut. ἴδρι: voc. ἴδρι AP 9.559 (Crin.), prob. in ib. 6.182 (Alex.Magnes.): pl. ἴδριες; also ἴδριδα S. Fr. 1056, ἴδριδες Phryn.Com. 90 (= Phryn.Trag. 22), cf. πολυ-ίδριδι Sapph. 166 (but these forms are censured by Hdn.Gr. 2.40): (οἶδα):—
- poet. Adj. experienced, knowing, skilful, ἀνὴρ ἴδρις Od. 6.233: c. inf., ἴδριες . . νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν 7.108: c. gen.rei, πόνου καὶ ὀϊζύος Hes. Sc. 351; καλῶν Pi. O. 1.104; ἔργων Archil. 39, cf. A. Ag. 446 (lyr.), S. El. 608, Ichn. 124, Call. Jov. 74, etc.: in late Prose, ἴ. τῶν οὐρανίων Vett.Val. 4.19: with Preps., κατὰ γνώμαν ἴδρις S. OT 1087 (lyr.); οὐδὲν ἴδρις Id. OC 525 (lyr.); ἐν πολέμοισι D.P. 857.
- 2 as Subst., the provident one, i.e. the ant, Hes. Op. 778.
ἴδρις :
1 adj. (ὁ, ἡ) savant, instruit, habile, Od. 6, 233 ; 23, 160 ; τινός, Hés. Sc. 351 ; Pd. O. 1, 167 ; Eschl. Ag. 446 ; Soph. El. 608 ; ἔν τινι, DP. 857, en qqe ch. ; οὐδὲν ἴδ. Soph. O.C. 525, qui ne sait rien, ignorant ; avec un inf. Od. 7, 108, habile à faire qqe ch. ||
2 subst. ἡ ἴδ. Hés. O. 776, la fourmi (propr. la sage, la prudente) ||
➳ Voc. ἴδρι, Anth. 9, 559 ; plur. nom. ἴδριες, Od. 7, 108.
Étym. R. indo-europ. *uid-, savoir ; v. *εἴδω.
ἴδρις, ιος, att. εως, acc. ἴδριδα wird aus Soph. angeführt, wie Phrynich. ἴδριδες gesagt hatte, s. Schol. Il. 3.219 (οἶδα, ἴδμεν); kundig, erfahren ; ἀνὴρ ἴδρις, ὃν Ἥφαιστος δέδαεν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη τέχνην παντοίην Od. 6.233 ; c. inf., ἴδριες νῆα ἐλαυνέμεν 7.108 ; Hes. Sc. 53 ; καλῶν ἴδρις Pind. Ol. 1.104 ; μάχης Aesch. Ag. 434 ; τῶν ἔργων Soph. El. 598 ; κατὰ γνώμην ἴδρις O.R. 1087 ; κακῶν Eur. Med. 285 ; sp.D., πάσης ἴδρι (voc.) γεωγραφίης Crinag. 24 (IX.559); ἐν πολέμοις Dion.Per. 857.
Bei Hes. O. 776 ist ἴδρις die Ameise, die Vorbedächtige.
Bei Hes. O. 776 ist ἴδρις die Ameise, die Vorbedächtige.
ἴδρις
(ϝίδρις)
[(ϝ)ιδ-, οἶδα. See εἴδω (C).]
Skilled, skilful Od. 6.233 = Od. 23.160.
With infin.: ἴδριες νῆα ἐλαυνέμεν (in propelling . . .) Od. 7.108.
ἴδρις (ϝίδ-.)
- 1acquainted with c. gen. ξένον καλῶν τε ἴδριν O. 1.104
ἴδρις (ϝιδρ.): knowing, skilled, skilful. w. inf., Od. 7.108. (Od.)
ἴδρις
ἴδμεν II
- 1experienced, knowing, skilful, Od.; c. gen. rei, Hes., Trag., etc.; c. inf. knowing how to do, Od.
- 2ἴδρις alone, the provident one, i. e. the ant, Hes.