ὀξίδιον

ὀξ-ίδιον, τό,

• Dim. of ὄξος, PCair.Zen. 527.9 (iii B. C.): written -είδιον in Dieuch. ap. Orib. 4.7.21, Suid.: pl. ὀξείδια Sammelb. 4425 vii 20 (ii A. D.), BGU 417.31 (ii/iii A. D.).