ὀξυβλεπτέω
ὀξυβλεπτέω, to be sharp-sighted
ὀξῠ-βλεπτέω,
- to be sharp-sighted, Arr. Epict. 2.11.22.
ὀξυ·βλεπτέω-ῶ, avoir la vue perçante, Arr. Epict. 2, 11, 22.
Étym. ὀ. βλεπτός.
ὀξυβλεπτέω, scharf sehen, Arr. Epict. 2.11.22, wo ὀξυβλεπέω f.l. , s. Lobeck Phryn. 570.