ὀξίνης
ὀξίνης, sharp, sour, tart
ὀξ-ίνης [ῐ], ου, ὁ,
- sharp, sour, χυμός Plu. Aet. phys. 2.913b (codd. Wyttenb., ὀξὺν codd. Bernardak.); ὀξίνης (sc. οἶνος), ὁ, sour wine, Hermipp. 91, Thphr. HP 9.11.1; ὀ. οἶνος Hp. Vict. 2.52 (in pl. ὀξίναι), Thphr. HP 9.20.4, Diph. 82: distd. from ὄξος, Plu. QConv. 2.732b, Stoic.rep. 1047e.
- 2 metaph., sour-tempered, tart, πολίτης Ar. Eq. 1304; θυμός Id. V. 1082.—In Gp. 6.4.2 and Phryn. PS p.92 B., we find ὄξινος:—also ὄξυνος v.l. in Gp. l.c.
ὀξίνης, ου [ῐ] adj. m. aigre, sur :
1 au propre, Plut. M. 913b : οἶνος ; Th. H.P. 9, 20, 4 ; ou subst. ὁ ὀξίνης, Th. H.P. 9, 11, 1, vin aigri ||
2 fig. Ar. Vesp. 1082 ; subst. ὁ ὀξίνης, Ar. Eq. 1304, homme acerbe, caractère maussade.
Étym. ὀξύς.
ὀξίνης, ὁ, οἶνος, saurer Wein, Krätzer, dem χρηστὸς οἶνος entgeggstzt, Plut. tranq. anim. 8 ; und adjektiv., χυμός, herb, als eigentümlicher Geschmack des unreifen Weines bezeichnet, der nachher in den οἰνώδης übergeht, doch auch den ῥοιαί u. μῆλα beigelegt, qu.nat. 5, während πικρός von der Olive gilt.
Uebertr., θυμός, Ar. Vesp. 1082, u. von Menschen ὁ ὀξ., der Sauertopf, mürrisch, grämlich, Eq. 1301.
Uebertr., θυμός, Ar. Vesp. 1082, u. von Menschen ὁ ὀξ., der Sauertopf, mürrisch, grämlich, Eq. 1301.
ὀξίνης
ὀξίνης (ῐ), ου, ὁ,
- sharp, sour, tart, Ar.