ὀπωριαῖος
ὀπωριαῖος, autumnal
ὀπωρ-ιαῖος, α, ον,
- autumnal, τὰ ὀ., = ὀπώρα II, fruit, Thphr. Ign. 41.
ὀπωριαῖος, α, ον, de la fin de l’été ; τὰ ὀπωριαῖα, Th. Ign. 41, les fruits de l’été.
Étym. ὀπώρα.
ὀπωριαῖος, zur ὀπώρα gehörig, Theophr.