ὀπωρώνης
ὀπωρώνης, a fruiterer
ὀπωρώνης, ου, ὁ,
- = ὀπωροπώλης (q. v.), D. 18.262, Aristaenet. 2.1, PLond. 5.1794.6 (V A.D.).
ὀπωρ·ώνης, ου (ὁ) qui achète ou vend des fruits, Dém. 314, 13 ; Aristén. 2, 1.
Étym. ὀπώρα, ὠνέομαι.
ὀπωρώνης, ὁ, Obstpächter, auch Obsthändler, Dem. 18.262 ; vgl. Lobeck Phryn. 206.
ὀπωρώνης
ὀπωρ-ώνης, ου, ὁ,
ὠνέομαι
- a fruiterer, Dem.