ὀπωριμεῖος
ὀπωριμεῖος, of fruit
ὀπωρ-ιμεῖος, α, ον,
- of fruit, εἴδη dub. l. in PLond. 3.974i3, ii 5 (iv A. D., cf. Addenda p. vii).
ὀπωριμεῖος, of fruit