ὀρσίκτυπος
ὀρσίκτυπος, stirring
ὀρσί-κτῠπος, ον,
- stirring or making noise, ὀ. Ζεύς the rouser of thunder, Pi. O. 10(11).81.
ὀρσί·κτυπος, ος, ον [ῠ] qui lance le tonnerre (propr. le fracas) Pd. O. 11, 85.
Étym. ὄρνυμι, κτύπος.
ὀρσίκτυπος, Lärm erregend, Ζεύς, der Donner Erregende, Pind. Ol. 11.85.
ὀρσίκτῠπος
- 1who rouses the thunder ὀρσικτύπου Διός O. 10.81
ὀρσίκτυπος
ὀρσί-κτῠπος, ον,
- stirring or making noise, Ζεὺς ὀρς. the rouser of thunder, Pind.