ὀστέϊνος
ὀστέϊνος, made of bone, of bone
ὀστέϊνος, η, ον,
- made of bone, of bone, Hdt. 4.2, Pl. Ti. 74a, Arist. HA 493a2; cf. ὄστινος, ὀστόϊνος.
ὀστέϊνος, η, ον, d’os, fait d’os, Hdt. 4, 2 ; Plat. Tim. 73d, etc. ; Arstt. H.A. 1, 9, etc.
Étym. ὀστέον.
ὀστέϊνος, knöchern, von Knochen ; φυσητῆρες, Her. 4.2 ; Plat. Tim. 74a u. öfter ; Arist. H.A. 1.9 ; obwohl nach den Atticisten ὄστινος die eigtl. att. Form sein soll.
ὀστέϊνος, η, ον
- made of bone, of bone, Hdt., Plat.