ὀστέον
ὀστέον, bone
- bone, freq. in Hom. (Il. 4.460, al.) and Hp. (VC 1, al.); Hes. only in pl., Th. 540, al.; λεύκʼ ὀστέα the bleached bones of the dead, Od. 1.161, etc.; σάρκας τε καὶ ὀστέα 9.293; πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θίς a huge heap of bones around, 12.45; ῥινὸν ἀπʼ ὀστεόφιν ἐρύσαι 14.134; γυμνοῦσι τὰ ὀστέα τῶν κρεῶν Hdt. 4.61; ὀστέων στέγαστρον, of the skin, A. Fr. 367; ἀρχὴ τῶν ὀστῶν ἡ καλουμένη ῥάχις Arist. PA 54b11; esp. of the cranium, Hp. VC 2, al., cf. Il. 12.185.
- II metaph., γῆς ὀστέοισιν ἐγχριμφθεὶς πόδα, i.e. rocks, Choeril.Trag. 2 (ὀστοῖσιν Nauck).
- III stone of fruit, ὀστῶν περσεΐνων PCair.Zen. 176.168 (iii B. C.), cf. Dsc. Eup. 1.66, Gp. 10.13.3, al., Sch. Nic. Al. 99. [Accent ὀστέον Hdn.Gr. 2.943, but ὄστεον Anon. ap. Sch. Il. 24.793.] (Cf. Skt. ásthi, gen. asthnás ‘bone’, etc.)
Bei Theophr. auch der Stein im Obst.
-ου, τό.
Locative ὀστεόφι Od. 16.145. This form as ablative Od. 14.134.
As genit. (or perh. as instrumental of material; see below) Od. 12.45.
A bone : πέρησεν ὀ. αἰχμή Il. 4.460. Cf. Il. 4.174, Il. 5.67, Il. 7.334, Il. 11.97, Il. 12.185, etc. : πολὺς ἀμφʼ ὀστεόφιν θίς (there is a great heap of bones; or perh., taking ὀστεόφιν as instrumental of material, a heap (is made) of bones) Od. 12.45. Cf. Od. 1.161, Od. 5.426, Od. 9.293, Od. 11.219, Od. 18.96, etc.
In pl., the osseous bodily framework as typifying the body : λίπʼ ὀστέα θυμός Il. 12.386, Il. 16.743, Il. 20.406 : Od. 12.414. Cf. Od. 11.221.
In reference to an animal Od. 3.455.
- 1bone “θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ” P. 8.53 αἰὼν δὲ διʼ ὀστέων ἐρραίσθη fr. 111. 5. “καὶ τότʼ ἐγὼ σαρκῶν τ᾽ ἐνοπὰν < ˘˘? > ἠδ᾽ ὀστέων στεναγμὸν βαρύν” (of Herakles, devouring the ox of Koronos) fr. 168. 5. διαλεύκων ὀστέ[ων] δοῦπος ἐ[ρ]<ε>ικομένων (supp. Lobel) fr. 169. 25.
1
1.a
ἐνθήσεις δὲ εἰς τὸ στόμα τοῦ κυνὸς ἀπὸ ἀνθρώπου κεφαλῆς βιαίου ὀ.
mete en la boca del perro un hueso de la cabeza de uno muerto violentamente
1.b
κέντησον τὸ ἀριστερὸν (ὀ.) εἰς τὸν ἀριστερὸν ὀφθαλμὸν τοῦ ἀνδριάντος
clava el hueso izquierdo en el ojo izquierdo de la figurilla
1.c
ὀστοῦν ἰατροῦ· ἀμμίτην λ[ίθ]ον
hueso de médico es arenisca
ὀστοῦν ἴ[β]εως· ῥάμνος ἐστίν
hueso de ibis es un espino
2
preparación de la tinta: artemisa de un solo tallo, arveja, tres huesos de dátiles nicolaos
- Lat. os, ossis, a bone, Hom., Hdt., Attic; λευκὰ ὀστέα the bleached bones of the dead, Od.
-
…μέλει, κίθαρις καὶ ἀοιδή, ῥεῖʼ, ἐπεὶ ἀλλότριον βίοτον νήποινον ἔδουσιν, ἀνέρος, οὗ δή που λεύκʼ ὀστέα πύθεται ὄμβρῳ κείμενʼ ἐπʼ ἠπείρου, ἢ εἰν ἁλὶ κῦμα κυλίνδει. εἰ κεῖνόν γʼ Ἰθάκηνδε ἰδοίατο νοστήσαντα, πάντες…
Homer, Odyssey
-
…ἐπιφρασσαίατʼ Ἀχαιοί. δὴ τότʼ ἀνασχομένω ὁ μὲν ἤλασε δεξιὸν ὦμον Ἶρος, ὁ δʼ αὐχένʼ ἔλασσεν ὑπʼ οὔατος, ὀστέα δʼ εἴσω ἔθλασεν · αὐτίκα δʼ ἦλθε κατὰ στόμα φοίνιον αἷμα, κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, σὺν…
Homer, Odyssey
-
…Πολυποίτης δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου · οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξʼ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο · δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα · αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν. υἱὸν…
Homer, Iliad
-
…τέκνα οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται, ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ ἥμεναι ἐν λειμῶνι, πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι. ἀλλὰ παρεξελάαν, ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων κηρὸν δεψήσας μελιηδέα…
Homer, Odyssey
-
…μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη · κλαίοντες δʼ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν · τορνώσαντο δὲ σῆμα…
Homer, Iliad
-
…Ἀθηναῖοι τῷ πατρίῳ νόμῳ χρώμενοι δημοσίᾳ ταφὰς ἐποιήσαντο τῶν ἐν τῷδε τῷ πολέμῳ πρώτων ἀποθανόντων τρόπῳ τοιῷδε. τὰ μὲν ὀστᾶ προτίθενται τῶν ἀπογενομένων πρότριτα σκηνὴν ποιήσαντες, καὶ ἐπιφέρει τῷ αὑτοῦ ἕκαστος ἤν τι βούληται · ἐπειδὰν δὲ ἡ ἐκφορὰ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου. οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διʼ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξʼ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο · δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα. Ἱπποδάμαντα δʼ ἔπειτα καθʼ ἵππων ἀΐξαντα πρόσθεν ἕθεν…
Homer, Iliad
-
…θυγάτηρ ἀπαφίσκει, ἀλλʼ αὕτη δίκη ἐστὶ βροτῶν, ὅτε τίς κε θάνῃσιν · οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν, ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ, ἐπεί κε πρῶτα λίπῃ λεύκʼ ὀστέα θυμός…
Homer, Odyssey
-
…ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος · αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θʼ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν. καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα…
Homer, Iliad
-
…Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ νύξε · τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε νέρθεν ὑπʼ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δʼ ἄρʼ ὀστέα λευκά · ἐκ δʼ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω αἵματος ὀφθαλμοί · τὸ δʼ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ…
Homer, Iliad