ὀστίτης
ὀστίτης, in or of the bones
ὀστίτης [ῑ], ου, ὁ,
- in or of the bones, μυελὸς ὀ. Ruf. Onom. 217.
ὀστίτης, μυελός, ὁ, Knochenmark, sp. Medic.
ὀστίτης, in or of the bones