ὁλκός
ὁλκός, drawing to oneself, attractive
ὁλκός2, a machine for hauling; track, trace, furrow
ὁλκ-ός, ή, όν,
- drawing to oneself, attractive, θερμόν τε καὶ ὁ. Arist. Pr. 931a25; μάθημα ψυχῆς ὁλκὸν ἀπὸ τοῦ γιγνομένου ἐπὶ τὸ ὄν Pl. R. 521d; ὁλκὸν . . ψυχῆς πρὸς ἀλήθειαν ib. 527b; ὁλκοτέρας τὰς ῥίζας ποιεῖν Thphr. CP 3.17.3 (ἑλκοτέρας cod. A: ἑλκτικωτέρας Wimmer).
- II trailing, ὁλκὰ βαίνων Hld. 10.30. Adv. Comp. -ότερον slowly, Id. 3.5.
- III possible, ὁλκά· δυνατά, Hsch.
- IV Pass., liable to be attracted, having a propensity, ὁ. διάνοιαι παρθένων πρὸς ἀρετήν Ph. 2.229.
ὁλκ-ός, ὁ, (ἕλκω):
- I machine for hauling ships on land, hauling-engine, prob. a fixed capstan, windlass, Hdt. 2.154, 159, E. Rh. 146, 673; but also of movable engines of like kind, for hauling ships across the Isthmus of Corinth, Th. 3.15.
- 2 strap, rein (cf. ῥυτήρ), τμητοῖς ὁλκοῖς S. El. 863 (lyr.).
- II furrow, track, trace, αἵματι δʼ ὁλκοὶ . . πλήθοντο A.R. 3.1391; σμίλης ὁλκός the traces of a chisel in the wood, Ar. Th. 779 (lyr.); ὁ. τοῦ ξύλου the furrow made by the wood, X. Cyn. 9.18; path, track, or orbit of a star or meteor, A.R. 3.141, 4.296, Nonn. D. 24.90; ἁμάξης ib. 1.96; ditch or channel, A.R. 1.375; οἴδματος ὁλκοί the waves, ib. 1167; ὁλκοὶ καλλιρόων ὑδάτων Milet. 1(9).343; body-coils of a serpent, Nic. Th. 266, al., Luc. Herm. 79; but, coiling movement of a serpent, Nic. Th. 162, al.; cf. ὁ. γλώσσης Id. Al. 79, 281; of hair, coil, ὁλκὸς ἐθείρης, πλοκάμων . . ὁλκοί, Nonn. D. 3.413, 32.168: generally, of anything drawn, αἵματος ὁλκῷ ib. 4.329, al.; draught of wine, Antiph. 237.4 (pl.).
- 2 in periphrases, δάφνης ὁλκοί drawings, i. e. laurel-boughs (or brooms made of them) drawn along, E. Ion 145 (lyr.); τερπνὸς ἀκούεται ὁ. ἁμάξης a chariot drawn, D.P. 191.
- 3 aqueduct, Cod.Just. 1.4.26; ὁ. ὑδάτων Lyd. Mens. 3.23.
- III a kind of spider, Dsc. 2.63.
- IV a kind of grass, mouse-barley, Plin. HN 27.90.
1 ὁλκός, οῦ (ὁ)
A act.
I action de tirer, traction, Antiph. (Com. fr. 3, 140) ||
II instrument ou appareil pour tirer :
1 bride, rêne, Soph. El. 861 ||
2 ὁλκοὶ τῶν νεῶν, machines pour tirer les navires à sec, Thc. 3, 15 ; DC. 50, 12 ; p. suite, remises pour garer les navires tirés à sec, Hdt. 2, 154, 159 ; Eur. Rhes. 146, 673 ||
3 coups du plectre sur la harpe μάγαδις, Diog. (Ath. 636b) ||
B pass.
I action de se tirer, de se traîner : ὁλκὸς ἁμάξης, DP. 191, course d’un char ; ὁλκοὶ δάφνας, Eur. Ion 145, branches de laurier qui balayent le sol ; action de ramper, Nic. Th. 159 ; reptile, Anth. 14, 63 ; traînée, sillon, en parl. du sillon des vagues, A. Rh. 1, 1167 ; de la lueur d’un astre, A. Rh. 3, 141, etc. ; d’une ligne d’écriture, Ar. Th. 779 ||
II sorte d’araignée-loup (d’ord. λύκος) Diosc. 2, 68.
Étym. ἕλκω.
2 ὁλκός, ή, όν :
1 act. qui tire à soi, qui attire, avec ἐπί et l’acc. Plat. Rsp. 521d, 527b ; abs. Arstt. Probl. 22, 13 ||
2 pass. qui se traîne ; adv. ὁλκὰ προβαίνειν, Hld. 10, 30, s’avancer d’une allure traînante ||
Cp. -ότερος, Th. C.P. 3, 17, 3 ; neutre adv. ὁλκότερον, Hld. 3, 5.
Étym. ἕλκω.
ὁλκός, ὁ (ἕλκω),
1) der Zug ; das Ziehen, Fortschleppen, als Handlung od. Zustand, das sich Hinziehen, von jeder zusammenhangenden, langsamen Fortbewegung, das Kriechen, bes. der Würmer u. Schlangen, Nic. u. a.Sp.; vom Wasser, Ap.Rh. 1.1167 ; – das durch das Ziehen Hervorgebrachte, die Furche, Spur, wie Soph. El. 863 ὁλκοῖς τμητοῖς ἐγκῦρσαι zu nehmen scheint, nach VLL, während Andere mit dem Schol. an die 747 genannten τμητοὶ ἱμάντες denken ; ὁλκοὶ ομίλης, Ar. Thesm. 779 ; die Furche, welche der Pflug macht, Ap.Rh. 3.412 ; übertr., ἀστὴρ ἃς φλεγέθοντα διʼ ἦέρος ὁλκὸν ἵησι, 3.141, vgl. 1377, 4.296. Bei Her. 1.154 sind ὁλκοὶ τῶν νεῶν entweder die Plätze, auf denen die ans Land gezogenen Schiffe im Trocknen standen, wie Eur. Rhes. 146, ἀλλὰ προσμίξω νεῶν ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδʼ ἐπʼ Ἀργείων στρατῷ zu nehmen, vgl. ib. 673 φεύγειν πρὸς ὁλκὸν ναυστάθμων u. Her. 2.159 τριήρεες ἐποιήθησαν ἐν τῷ Ἀραβίῳ κόλπῳ, τῶν ἔτι οἱ ὁλκοὶ ἐπίδηλοι u. Hesych., der ναύσταθμοι erkl.; od. nach Anderer, für Her. aber nicht passender Erkl. Maschinen, die Schiffe aus dem Meere aufs Trockne zu ziehen, wie Thuc. 3.15 zu erkl. ist, καὶ ὁλκοὺς παρεσκεύαζον τῶν νεῶν ἐν τῷ ἰσθμῷ ὡς ὑπεροίσοντες ἐκ τῆς Κορίνθου ἐς τὴν πρὸς Ἀθήνας θάλασσαν ; Poll. 7.191 erkl. χαμουλκοὶ μηχαναί ; vgl. DC. 50.12, 68.28.
Bei Diosc. eine Spinnenart, die sonst λύκος heißt.
2) pass., das Gezogene, Geschleppte ; ὁλκοὶ δάφνας, die auf dem Boden fortgeschleiften Besen von Lorbeerreisern, Eur. Ion 145 ; ὁλκὸς ἁμάξης, der fortgezogene Wagen, Dion.Per. 191 ; der Leib, Nic. Ther. 266, 316, von Drachen und Schlangen ; übh. das sich lang Hinstreckende ; Schol. Nic. Al. 79 erkl. auch μῆκος καὶ παράτασις, s. oben.
1) der Zug ; das Ziehen, Fortschleppen, als Handlung od. Zustand, das sich Hinziehen, von jeder zusammenhangenden, langsamen Fortbewegung, das Kriechen, bes. der Würmer u. Schlangen, Nic. u. a.Sp.; vom Wasser, Ap.Rh. 1.1167 ; – das durch das Ziehen Hervorgebrachte, die Furche, Spur, wie Soph. El. 863 ὁλκοῖς τμητοῖς ἐγκῦρσαι zu nehmen scheint, nach VLL, während Andere mit dem Schol. an die 747 genannten τμητοὶ ἱμάντες denken ; ὁλκοὶ ομίλης, Ar. Thesm. 779 ; die Furche, welche der Pflug macht, Ap.Rh. 3.412 ; übertr., ἀστὴρ ἃς φλεγέθοντα διʼ ἦέρος ὁλκὸν ἵησι, 3.141, vgl. 1377, 4.296. Bei Her. 1.154 sind ὁλκοὶ τῶν νεῶν entweder die Plätze, auf denen die ans Land gezogenen Schiffe im Trocknen standen, wie Eur. Rhes. 146, ἀλλὰ προσμίξω νεῶν ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδʼ ἐπʼ Ἀργείων στρατῷ zu nehmen, vgl. ib. 673 φεύγειν πρὸς ὁλκὸν ναυστάθμων u. Her. 2.159 τριήρεες ἐποιήθησαν ἐν τῷ Ἀραβίῳ κόλπῳ, τῶν ἔτι οἱ ὁλκοὶ ἐπίδηλοι u. Hesych., der ναύσταθμοι erkl.; od. nach Anderer, für Her. aber nicht passender Erkl. Maschinen, die Schiffe aus dem Meere aufs Trockne zu ziehen, wie Thuc. 3.15 zu erkl. ist, καὶ ὁλκοὺς παρεσκεύαζον τῶν νεῶν ἐν τῷ ἰσθμῷ ὡς ὑπεροίσοντες ἐκ τῆς Κορίνθου ἐς τὴν πρὸς Ἀθήνας θάλασσαν ; Poll. 7.191 erkl. χαμουλκοὶ μηχαναί ; vgl. DC. 50.12, 68.28.
Bei Diosc. eine Spinnenart, die sonst λύκος heißt.
2) pass., das Gezogene, Geschleppte ; ὁλκοὶ δάφνας, die auf dem Boden fortgeschleiften Besen von Lorbeerreisern, Eur. Ion 145 ; ὁλκὸς ἁμάξης, der fortgezogene Wagen, Dion.Per. 191 ; der Leib, Nic. Ther. 266, 316, von Drachen und Schlangen ; übh. das sich lang Hinstreckende ; Schol. Nic. Al. 79 erkl. auch μῆκος καὶ παράτασις, s. oben.
ὁλκός ², adj., ziehend ; τί ἂν οὖν εἴη μάθημα ψυχῆς ὁλκὸν ἀπὸ τοῦ γιγνομένου ἐπὶ τὸ ὄν ; Plat. Rep. VII.521d, vgl. 527b ; γνάθοι, Antiphan. bei Ath. XI.781d ; schleppend, ὁλκὰ προβαίνων, Hel. 10.30.
ὁλκός, ή, όν
ἕλκω
- drawing to oneself, attractive, Plat.
ὁλκός2
ὁλκός, οῦ, ὁ,
ἕλκω
- Ias an Instrument, a machine for hauling ships on land, a hauling-engine, Hdt., Thuc.
- 2a strap, rein, Soph.
- IIas an Effect, a furrow, Lat. sulcus, ὁλκὸς τοῦ ξύλου the furrow made by the wood, Xen.
- 2periphr., ὁλκοὶ δάφνης drawings of laurels, i. e. laurel-boughs (or brooms made of them) drawn along, Eur.