ὁσία
ὁσία, divine law, natural law
ὁσί-α, Ion. ὁσίη, ἡ, (fem. of ὅσιος)
- divine law, οὐδʼ ὁσίη κακὰ ῥάπτειν ἀλλήλοισιν it is against the law of God and nature to . ., Od. 16.423, cf. 22.412, Pi. P. 9.36, Call. Aet. 3.1.5 [Fr. 75.5 Pf.]; τοῖσι οὐδὲ κτήνεα ὁσίη θύειν ἐστί those for whom it is not lawful, Hdt. 2.45; ὅσον . . ὁ. ἐστὶ λέγειν ib. 171; ἐκ πάσης ὁ. h.Merc. 470; ὁσίης πλέον εἰπεῖν more than law allows, Emp. 4.7; νομίσας πολλὴν ὁ. τοῦ πράγματος holding the thing fully sanctioned, Ar. Pl. 682; οὔτε θεοὺς οὔθʼ ὁσίαν οὔτʼ ἄλλʼ οὐδὲν ἐποιήσατʼ ἐμποδών D. 21.104; τῶν ἱερῶν ὀσία παντί all may share lawfully in the rites, Berl.Sitzb. 1927.158 (Cyrene): personified Ὁσία, Righteousness, E. Ba. 370 (lyr.).
- II the service or worship owed by man to God, rites, offerings, etc., κἀγὼ τῆς ὁσίης ἐπιβήσομαι ἧς περ Ἀπόλλων I will enter into (enjoyment of) the same worship as A., h.Merc. 173; ὣς ὁσίη γένετο the rites were established, h.Ap. 237; ὁσίη κρεάων the rite of the flesh-offering, h.Merc. 130: so without a gen., offering, λιτῇ προσγελάσαις ὁσίῃ AP 9.91 (Arch.Jun.).
- 2 funeral rites, last honours paid to the dead, τὴν ὁ. ἀποπληροῦν Iamb. VP 30.184.
- III prov., ὁσίας ἕκατι for formʼs sake, Lat. dicis causa, E. IT 1461; ὁσίας ἕνεκα Eub. 110, Ephipp. 15.4; so ὁσίᾳ (or Ὁσίᾳ) δίδωμʼ ἔπος τόδε E. IT 1161. (οὐκ ὀσία Berl.Sitzb. l.c.)
ὁσία, ας (ἡ)
I loi divine, Dém. 548, 22 ; ἡ Ὁσία, Eur. Bacch. 370, la Loi divine personnifiée ; ὁσίη ἐστί, avec l’inf. Hdt. 2, 45, etc. c’est une loi divine de, etc. ; οὐχ ὁσίη, Od. 16, 412 ; οὐδ’ ὁσίη, Od. 16, 423 ; οὐδὲ ὁσία, Plat. Rsp. 416e, avec l’inf. il est contraire aux lois divines de, etc. ; p. suite, loi conforme à la justice, ἐκ πάσης ὁσίης, Hh. Merc. 470, en toute justice ; πολλὴν ὁσίαν τοῦ πράγματος νομίσαι, Ar. Pl. 682, penser qu’une action est pleinement légitime ; τὸ τῆς ὁσίας, Dém. 556, 9, la loi divine ||
II rite sacré, d’où :
1 usage pieux, Eur. I.T. 1161 ; ὁσίας ἕνεκα, DH. 2, 6 et 74 ; 4, 74, par acquit de conscience ||
2 p. ext. cérémonie religieuse, sacrifice, Hh. Ap. 237 ; Anth. 9, 91 ; particul. cérémonie des funérailles, Plut. Num. 12 ; Lib. 4, 778 ; Jambl. V. Pyth. 184, p. 384 ||
3 sainteté, pureté, Jambl. V. Pyth. 176, p. 370 ||
➳ Ion. ὁσίη, Hom. Hdt. ll. cc.
Étym. fém. de ὅσιος.
1. menselijk gedrag dat speciaal de goden welgevallig is religieuze plicht, geoorloofd gedrag:
2. rite, ceremonie.
ὁσία, ἡ, ion. ὁσίη, s. ὅσιος.
ὁσία
- 1divine law “ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν;” P. 9.36
ὁσία, ἡ,
fem. of ὅσιος
- Idivine law, natural law, οὔκ ἐστι ὁσίη it is not lawful, nefas est, Od., Hdt.; πολλὴν ὁσίαν τοῦ πράγματος νομίσαι to hold a thing fully sanctioned, Ar.
- IIthe service owed by man to God, ὁσίης ἐπιβῆναι to undertake the due rites, Hhymn.
- IIIproverb., ὁσίας ἕκατι ποιεῖσθαί τι to do a thing for formʼs sake, Lat. dicis caussa, Eur.