Ὄσιρις
Ὄσιρις, Osiris
Ὄσῑρις, ὁ,
- Osiris, Hdt. 2.42, etc.; gen. Ὀσείριδος IG ΙΙ(4).1234 (Delos, ii B. C.), Ὀσίριος Hdt. l.c., OGI 90.10 (Rosetta, ii B. C.), Ὀσίρεως Man. ap. J. Ap. 1.26; dat. Ὀσίριδι IG 2(2).1367.4, Ὀσίρει OGI 60.4 (Canopus, iii B. C.): Ὀσίριδος ἀστήρ, = the planet Jupiter, Ach.Tat. Intr.Arat. 17: Ὀσῑρίειον, τό, temple of O., Sammelb. 5022 (Ptolemaic); later Ὀσῑρεῖον, Theognost. Can. 129:—Verb Ὀσῑριάζω, to be given to his worship, Dam. ap. Suid. s.v. Ἀσκληπιόδοτος (-ράζ- codd.):—Adj. Ὀσῑριακός, τὰ -κά Plu. Isid. 2.360f: fem. Adj. Ὀσῑριάς, Dam. Isid. 107; πόα, = ὄσιρις, Aët. 1.304.
Ὄσιρις, ιδος (ὁ) [ῑρ] Osiris :
1 dieu égyptien, personnification du Soleil, Hdt. 2, 42, etc. ; Plut. M. 364d ; Orph. Arg. 32 ||
2 n. de plante (Chenopodium scoparia L.) Diosc. 4, 143 ||
➳ Gén. ion. -ιος, Hdt. 2, 144, 156 ; att. -εως, Jos. c. Ap. 1, 26.