ὀσμητός
ὀσμητός, smelt : that can be smelt
ὀσμ-ητός, ή, όν,
- smelt: that can be smelt, Thphr. Sens. 90.
ὀσμητός, ή, όν, qui frappe l’odorat, qu’on flaire, Th. fr. 1, 90.
Étym. vb. de ὀσμάομαι.
ὀσμητός, gerochen, riechbar, Theophr.