ὄρχος
ὄρχος, a row of vines
ὄρχος, ὁ,
- a row of vines or fruit-trees, παρὰ νείατον ὄ. Od. 7.127, cf. 24.341, Hes. Sc. 296; ὄρχους ἐπέκειρεν ὀδόντι, of a boar, B. 5.108; ἀμπελίδος ὄ. Ar. Ach. 995; ἡμερίδων ὄρχους IG 14.1389 ii 23; οὐκ ὀρθῶς τοὺς ὄ. ἐφύτευσεν X. Oec. 20.3; φυτεύουσι . . αὐτὸ κατʼ ὄρχους Thphr. HP 4.4.8.
- II ὀρχός, = ταρσός, rim of eyelid, Poll. 2.69. (Wrongly derived by Sch. Theoc. 1.48 from ὀρύσσω and glossed by βόθρος.)
ὄρχος, ου (ὁ) rangée d’arbres ou de ceps de vigne, allée plantée d’un verger ou d’un vignoble, Od. 7, 157 ; Hés. Sc. 294 ; Ar. Ach. 995 ; Xén. Œc. 20, 3 ; Th. H.P. 4, 4, 8.
Étym. pré-grec ; cf. ὀρχάς 2, ὄρχατος.
ὄρχος, ὁ (εἴργω, ἕρκος), ein Gehege, ein umzäunter Raum, der bepflanzt ist, Garten, Weingarten ; Od. 7.127, 24.341 ; Hes. Sc. 296 ; ἀμπελίδος, Ar. Ach. 959 ; Xen. Oec. 20.3 u. Sp., wie Theophr. Nach Anderen mit ἄρχω (vgl. ὄρχαμος) od. mit ὀρθός zusammenhangend u. eigtl. eine Reihe bedeutend. – Nach den Gramm. auch Grube, Gruft, nach Schol. Theocr. 1.48 bes. zur Pflanzung eines Absenkers, für ὄρυχος.
ὄρχος
-ου, ὁ.
A row (of vines) Od. 7.127, Od. 24.341.
ὄρχος : row of vines, Od. 7.127 and Od. 24.341.
ὄρχος, ὁ,
- a row of vines or fruit-trees, Od., Ar., etc.