Ὀρνεάτης Save Bailly 2024 Ὀρνεάτης, ου [ᾱ] adj. m. d’Ornées, en Kynurie, Thc. 6, 7 || ➳ Ion. Ὀρνεήτης, Hdt. 8, 73. Étym. Ὀρνεαί.