ὑλακτητής
ὑλακτητής, a barker
ὑλακτ-ητής, οῦ, ὁ,
- a barker, θεῖον ὑ. δήμου κύνα, of Heraclitus, AP 7.479 (Theodorid.).
ὑλακτητής, οῦ (ὁ) [ῠ] aboyeur, Anth. 7, 479.
Étym. ὑλακτέω.
ὑλακτητής, ὁ, der Beller, Kläffer, Theodorids 18 (VII.479).
ὑλακτητής
from ὑλακτέω (ῠ)
ὑλακτητής, οῦ, ὁ,
- a barker, Anth.