ὑμνητικός
ὑμνητικός, laudatory
ὑμν-ητικός, ή, όν,
- laudatory, ἡ ποιητική Str. 10.3.10.
ὑμνητικός, ή, όν, propre à célébrer, à louer, Str. 468.
Étym. ὑμνέω.
ὑμνητικός, zum Lobsingen od. Preisen gehörig, Strab. 10.3.10 u. a.Sp.